Kadra Kliniki w mediach - Uzależnienia.
Działalność oraz publikacje.

Alkoholizm jako choroba. Kryteria alkoholizmu.
Co to jest ? Jak rozpoznać alkoholizm ? Jak rozpoznać kryteria alkoholizmu ? Kiedy naprawdę należy się martwić i...działać ? Na czym polega leczenie alkoholizmu i terapia uzależnień ? Gdzie szukać pomocy dla alkoholika ?

Alkoholizm a picie szkodliwe. Jak odróżnić picie szkodliwe od alkoholizmu ?
Nie wszystkie osoby, które doświadczają problemów wynikających z nadużywania alkoholu zapadły na alkoholizm...U części z nich rozpoznajemy mało znaną chorobę, która różni sie od alkoholizmu i której leczenie różni się od leczenia alkoholizmu.

Patologiczny hazard a leczenie uzależnień.
Do niedawna stałych bywalców kasyn i salonów gier uznawano pochopnie za...lekkoduchów. Tym, którzy powoli zaczynali tracić wszystko - zarzucano brak rozsądku i skrajny egoizm. Tymczasem...

Jak rozwija się uzależnienie od hazardu?
Po czym rozpoznać problem ? Co powinno wzbudzać realny niepokój ? Kiedy niewinna rozrywka staje się chorobą ? Sygnały patologicznego grania.

Lekomania
zwana inaczej lekozależnością lub farmakomanią to uzależnienie od leków. Jej skutki mogą być różne w zależności od rodzaju zażywanego leku, przyjmowanych dawek oraz czasu używania danego leku…

Współuzależnienie - dramatyczne żniwo alkoholizmu.
Co dzieje się z rodziną, w której występuje alkoholizm ? Z pozoru tylko alkoholik jest chory. W rzeczywistości destrukcyjne skutki choroby zataczają szersze kręgi. Matki, żony, córki, siostry..., ofiary alkoholizmu.

Alkoholizm w rodzinie - Dorosłe Dzieci Alkoholików.
Na warcie i wiecznym czuwaniu od najmłodszych często lat. Przeciążone emocjami, dżwigające ciężary ponad ich dziecięce siły. Przeżyły. Dorosły i....

Alkoholizm to nie grzech. Kogo dotyka uzależnienie od alkoholu ? Kto pada ofiarą alkoholizmu ?
Istnieje wiele mitów dotyczących alkoholików, alkoholizmu i tego, dlaczego alkoholik alkoholkiem zostaje... Większośc z nich przedstawia osobę uzależnioną jako człowieka "gorszego gatunku" a leczenie alkoholizmu jako "słuszną karę". Jaka jest prawda ?

Dlaczego ludzie chorują na alkoholizm ?
To pytanie nurtuje wielu.Do dziś nie znaleziono wyczerpującej odpowiedzi. Zarówno badania, jak i życie pokazują jednak, że alkoholizm ma podłoże biologiczne, psychologiczne, jak i społeczne. Jak to rozumieć?

Alkoholizm w rodzinie - co robić kiedy kto bliski pije?
Po raz kolejny szukasz rozwiązania i ratunku? Zaczyna brakować Ci sił i nadziei ?

Leczenie alkoholizmu w naszej Klinice a polityka prywatności.
Przeczytaj, w jaki sposób chronimy prywatność naszych Klientów.

Uzależnienie od leków - lekomania

Poniżej przedstawiamy Państwu naszą ofertę terapeutyczną dla osób uzależnionych od leków
Proszę kliknąć w box, by zapoznać się z jej szczegółami.

Sześciotygodniowy turnus detoksykacyjno - terapeutyczny dla osób uzależnionych od leków

Lekomania zwana inaczej lekozależnością lub farmakomanią to uzależnienie od leków. Jej skutki mogą być różne w zależności od rodzaju zażywanego leku, przyjmowanych dawek oraz czasu używania danego leku. Uzależnienie od leków najczęściej obejmuje:

• Leki przeciwbólowe
• Leki nasenne
• Leki dopingujące
• Leki euforyzujące

W niniejszej pracy skoncentruję się na problemach związanych z nadużywaniem leków z grupy benzodiazepin, które charakteryzują się działaniem przeciwlękowym, uspokajającym, nasennym , miorelaksacyjnym (rozluźniającym mięśnie) i przeciwdrgawkowym. W związku z powyższym, mają zastosowanie kliniczne w leczeniu zaburzeń lękowych, fobii, bezsenności, w stanach silnego napięcia mięśniowego, niektórych formach epilepsji, przygotowaniach do operacji i zabiegów chirurgicznych. Pod warunkiem krótkotrwałego i właściwego używania są cennymi lekami. Benzodiazepiny stały się następcami barbituranów, których efekt uzależniający i skutki uboczne szybko stały się widoczne. Wprowadzono je w latach 60-tych XXw i z czasem jasnym stało się, że przy niewłaściwym używaniu również są to leki potencjalnie uzależniające. Mimo tego należą do leków powszechnie stosowanych, najpowszechniejsze z nich to: klonazepam, diazepam, lorazepam i alprazolam. Poszczególne benzodiazepiny różnią się od siebie siłą działania (znacznie!), e i kumuluje się on w komórkach ciała. Należy zaznaczyć, że czas trwania subiektywnego działania leków jest znacznie krótszy (zazwyczaj kilka godzin). Nie wszyscy jednak zdają sobie sprawę z uzależniającego potencjału tych leków. Przewlekle stosowane benzodiazepiny mogą prowadzić do zjawiska tolerancji przejawiającej się potrzebą zażywania coraz wyższych dawek leku dla osiągnięcia pożądanego efektu. Tolerancja organizmu na dany lek może rozwinąć się już po 2 tygodniach przyjmowania i prowadzi do powstania zależności fizycznej, objawów odstawienia a w konsekwencji do pełnoobjawowego uzależnienia. Spróbujmy przyjrzeć się nieco bliżej tym zjawiskom. Tolerancja na różne aspekty działania benzodiazepin rozwija się w różnym tempie. Najszybciej rozwija się tolerancja efektu nasennego- już po kilku tygodniach zażywania leku problemy ze snem powracają jeśli nie zostanie zwiększona dawka. Z kolei tolerancja na działanie przeciwlękowe pojawia się zazwyczaj po kilku miesiącach stosowania leku (z czasem może pojawić się również efekt paradoksalny – czyli nasilenie objawów lękowych, o tym w dalszej części artykułu). Rozwój tolerancji na przeciwdrgawkowe działanie benzodiazepin sprawia, że są one nieprzydatne w długotrwałym leczeniu stanów epileptycznych. Rozwój tolerancji organizmu na leki bezsprzecznie przyczynia się do powstania lekozależności. Z kolei zależność fizyczna jest wynikiem przystosowywania się ośrodkowego układu nerwowego do danej substancji psychoaktywnej. W związku z tym nagłe odstawienie środka wywołuje wystąpienie zespołu abstynencyjnego przejawiającego się:

• Wzrostem lęku, niepokojem, zaburzeniami nastroju, pamięci
• Pobudzeniem
• Zaburzeniami snu, spadkiem łaknienia
• Ryzykiem wystąpienia drgawek

A także:

• Objawami grypopodobnymi
• Dysforią (obniżonym nastrojem)
• Chwiejnością emocjonalną
• Objawami psychotycznymi

Klasyczny zespół odstawienny pojawia się zwykle w 48 godzin do 10 dni (w zależności od rodzaju środka) po odstawieniu lub ograniczeniu dawki leku. W związku z tym odstawianie benzodiazepin powinno odbywać się stopniowo pod kontrolą lekarza lub w warunkach szpitalnych (np. gdy osoba uzależniona jest od kilku leków jednocześnie lub zażywała wysokie dawki leków dłużej niż rok). Z całą pewnością nie należy odstawiać leków gwałtownie i na własną rękę z uwagi na wysokie ryzyko powikłań (stany padaczkowe lub psychotyczne). Często uzależnienie od benzodiazepin wiąże się z ich niewłaściwym stosowaniem, tzn:

• Używaniem ich bez wyraźnych wskazań medycznych (pamiętajmy, że farmakoterapia np. zaburzeń lękowych jest leczeniem objawowym i powinna mieć charakter wspomagający psychoterapię).
• Stosowaniem tego rodzaju farmakoterapii u osób uzależnionych od innych środków psychoaktywnych jak alkohol, narkotyki (w miarę możliwości należy unikać włączania benzodiazepin w leczenie tych osób, gdyż są szczególnie podatne na lekozależność)
• Używaniem przewlekłym, bez planu leczenia (czas zażywania tych leków powinien być z góry określony i obejmować okres kilku tygodni), w wysokich dawkach.

Niestety czasem sami lekarze popełniają te błędy narażając pacjenta na dotkliwe ich konsekwencje. Nadużywanie lub używanie benzodiazepin w sposób nałogowy może skutkować pojawieniem się poniżej wymienionych zjawisk: Nadmierne uspokojenie (senność, brak koncentracji, zła koordynacja związana ze słabością mięśni, osłabienie pamięci). Interakcje lekowe- Benzodiazepiny wzmacniają działanie innych leków nasennych, uspokajających, niektórych antydepresantów, neuroleptyków, leków przeciwkonwulsyjnych, opiatów oraz alkoholu. Paradoksalny efekt pobudzający- Zdarza się w rzadkich przypadkach (częściej u dzieci i osób starszych), że benzodiazepiny mogą zadziałać pobudzająco, zaostrzają objawy, dla których zostały przyjęte (np. lęk, bezsenność, drgawki). Mogą również wywołać halucynacje i nasilać agresywność. Depresja, niestabilność emocjonalna- W efekcie wieloletniego zażywania benzodiazepin (podobnie jest z alkoholem) może pojawić się depresja, bądź zaostrzenie objawów depresyjnych, które istniały przed zażywaniem leków. Innym efektem niepożądanym jest „emocjonalne odrętwienie” czyli trudności lub niemożność odczuwania bólu czy przyjemności. Tego typu problemy emocjonalne spowodowane są wpływem Benzodiazepin na wydzielanie neuroprzekaźników w mózgu, jest to widoczne szczególnie u osób starszych, których organizmy mogą znacznie wolniej metabolizować leki. Zwróćmy uwagę na sygnały mogące wskazywać na uzależnienie lekowe. Poniżej zamieszczam listę objawów mogących świadczyć o występującym problemie:

• Zażywanie benzodiazepin w przepisanych dawkach przez miesiące lub nawet lata
• Leki te zaczynają być przyjmowane aby „normalnie funkcjonować”, ponieważ
• Występują trudności z odstawieniem leku lub ograniczeniem dawki- pojawia się zespół odstawienny lub niektóre jego objawy
• Objawy odstawienia pojawiają się pomiędzy kolejnymi dawkami (w przypadku krótko działających benzodiazepin)
• Kontynuowanie zażywania leków pomimo ustąpienia objawów, dla których były przyjmowane
• Regularne wizyty u lekarzy wyłącznie w celach uzyskania recept
• Wizyty u wielu lekarzy jednocześnie w celu uzyskania pożądanej dawki leku
• Duży niepokój lub reagowanie paniką gdy brakuje leku lub gdy nie uda się zgromadzić jego wystarczających ilości
• Noszenie leków przy sobie i zażywanie dodatkowych dawek przed każdą stresującą sytuacją
• Samodzielne zwiększanie dawek leku ponieważ dotychczasowe przestają działać
• Nasilające się objawy lękowe, bezsenność, depresja, objawy psychosomatyczne mimo ciągłego zażywania benzodiazepin
• Zażywanie kilku rodzajów leków jednocześnie (dla spotęgowania ich działania) lub wzmacnianie działania leku alkoholem
• Zdobywanie leków w nielegalny sposób (na czarnym rynku, fałszowanie recept, korumpowanie lekarzy)
• Zażywanie wysokich dawek silnej benzodiazepiny dla osiągnięcia efektu „haja”
• Dożylne wstrzykiwanie sobie leku dla wzmocnienia efektu
• Poświęcanie coraz większej ilości czasu i energii na zdobywanie i zażywanie leków

Niektórzy autorzy wymieniają kilka charakterystycznych dla lekomanii wzorów zachowań dotyczących kontaktów z lekarzami. Wszystkie opisane poniżej działania służą jednemu- zdobyciu leku, bez którego osobie uzależnionej coraz trudniej żyć:

• „Poszukiwanie leków”
  Osoba chcąc uzyskać lek zachowuje się wobec lekarza w sposób roszczeniowy i manipulacyjny. W takiej sytuacji pacjent może symulować objawy lub wyolbrzymiać istniejące, może twierdzić, że inne leki są nieskuteczne lub wyolbrzymiać ich skutki uboczne. Pacjent może też regularnie „gubić recepty”.Wobec odmowy wypisania recepty na leki pacjent może zareagować złością, rozczarowaniem, może też odwoływać się do (prawdziwych lub wymyślonych) opinii innych lekarzy, grozić, że zgłosi się do „lepszego specjalisty”. W skrajnych sytuacjach zdesperowany pacjent może odwoływać się do przekupstwa lub gróźb.
• „Zakupy u doktorów”
  Pacjent odwiedza kilku lekarzy jednocześnie w celu otrzymywania większej ilości recept. Lekarze Ci nie są informowani o realnie zażywanych dawkach leków. Zdarza się też, że tą drogą leki trafiają na czarny rynek
• „Błaganie”
  Pacjent prezentuje swoją bezradność i nieszczęście aby uzyskać silniejszy lek lub większe dawki, próbuje wywołać dyskomfort u lekarza poprzez wzbudzanie litości lub poczucia winy. Powyżej opisane sygnały i zachowania wskazują na wystąpienie problemu nadużywania leków lub nawet uzależnienia od leków uspokajających i nasennych, którego symbol statystyczny w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD 10 to F13.2. W tego rodzaju sytuacji potrzebna lub nawet konieczna wydaje się profesjonalna diagnoza lekarska i psychologiczna oraz ustalenie planu leczenia, którego początkiem będzie powolne odstawianie leków. W żadnym razie nie należy tego robić samemu z uwagi na objawy odstawienia, które w przypadku lekomanii mogą być bardzo poważne. Najbardziej korzystne wydaje się leczenie zawierające opiekę lekarską jak i pomoc psychoterapeutyczną, gdyż uzależnienie od leków charakteryzuje się nie tylko wystąpieniem zależności fizycznej ale i psychicznej, u podłoża której leżą psychologiczne mechanizmy uzależnienia.

Autor: mgr. Katarzyna Siwek
psycholog, specjalista psychoterapii uzależnień i współuzależnienia

Powrót do strony glownej