Alkoholizm to zaburzenie opisane w Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 jako zespół uzależnienia; symbol statystyczny choroby: F 10.2 . Alkoholizm to choroba pierwotna, postępująca i śmiertelna. Podstawowym elementem, świadczącym o tym, iż

alkoholizm

, mimo powszechnych stereotypów, jest chorobą świadczy fakt, że osoba uzależniona od alkoholu (alkoholik) nie potrafi samodzielnie, bez pomocy innych i bez profesjonalnej terapii trwale przerwać picia, lub zmienić modelu używania alkoholu na taki, który nie powodowałby strat i zagrożeń. Nawet, jeżeli szczerze tego chce i podejmuje ogromny niejednokrotnie wysiłek w celu uzyskania zmiany. Określenie "pierwotna" oznacza, iż

alkoholizm

jest chorobą samoistną i nie powstaje na podłożu żadnego innego zaburzenia. Mówiąc o chorobie "postępującej" mamy tu na myśli, iż nie jest możliwe, by jej rozwój zatrzymał się na stałe na jakimś konkretnym etapie - tym bardziej nie ma mowy o zatrzymaniu na tzw. "bezpiecznym etapie". Cechą charakterystyczną nieleczonego

alkoholizmu

, jak każdej zresztą, nieleczonej choroby, jest to, iż pogłębia się on systematycznie, prowadząc do coraz większej destrukcji, rujnującej życie zarówno osoby pijącej, jak i jej rodziny. Ważne, by zrozumieć, iż nie jest także przesadą określanie uzależnienia od alkoholu/alkoholizmu mianem choroby śmiertelnej. Śmiertelność spowodowana tu jest zarówno bezpośrednimi skutkami zdrowotnymi chronicznego nadużywania alkoholu (marskość wątroby, rak trzustki, zanik móżdżku, zaburzenia neurologiczne, nadciśnienie itd.), jak i zagrożeniami innego rodzaju: wypadki pod wpływem alkoholu, zaburzenia psychiczne powodujące zachowania ryzykowne, próby samobójcze pod wpływem alkoholu.